دشتستان بزرگ: اعلام هیأت فوتبال استان بوشهر مبنی بر تقدیر فدراسیون از این هیات در زمینه فعالیت مدارس فوتبال دختران و پسران با علامت سوال و پرسش هایی همراه شده است.
به گزارش دشتستان بزرگ؛ به نقل از خلیج فارس، در زمینه این تقدیرنامه، ۳ یادداشت انتقادی در ادامه می خوانید:
بیستون را عشق کند و شهرتش فرهاد برد!
غلامرضا گنجی، مدیر باشگاه جم بوشهر
گاهی آن‌قدر روایت‌ها از واقعیت فاصله می‌گیرند که ناچار می‌شویم از خود بپرسیم: سهم واقعی هرکس در موفقیت‌ها چیست و نقش ها چگونه ایفا می شود؟
اخیراً فدراسیون فوتبال کشور با ارسال تقدیرنامه‌ای، از هیئت فوتبال استان بوشهر به‌عنوان هیئت برتر در فعالیت‌های آموزشی مدارس فوتبال دختران و پسران تجلیل کرده است. بی‌تردید، توسعه آموزش فوتبال و توجه به رده‌های پایه اقدامی ارزشمند است؛ اما پرسش اساسی اینجاست که این موفقیت دقیقاً حاصل کدام حمایت‌ها، برنامه‌ریزی‌ها و بستر‌سازی‌های عملی هیئت فوتبال استان بوده است؟
آیا تاکنون بستر مناسبی برای کاهش هزینه‌های فعالیت مدارس فوتبال فراهم شده است؟ آیا تسهیلاتی برای تهیه تجهیزات، تأمین امکانات تمرینی، رفع مشکلات مالی و حمایت از مربیان و مدیران زحمتکش این مجموعه‌ها در نظر گرفته شده است؟ آیا می‌توان نمونه‌های روشنی از حمایت‌های عملی و بدون دریافت هزینه و کارمزد ارائه کرد که نشان دهد هیئت فوتبال در کنار مدارس فوتبال و باشگاه‌ها، بار مشکلات آنان را نیز بر دوش کشیده است؟
واقعیت این است که بخش عمده سختی‌ها، هزینه‌ها، مسئولیت‌ها و دغدغه‌های فوتبال پایه بر دوش مدیران باشگاه‌ها و مدارس فوتبال است؛ کسانی که با وجود مشکلات اقتصادی، کمبود امکانات و دشواری‌های فراوان، از سرمایه شخصی، وقت، انرژی و اعتبار خود هزینه می‌کنند تا فرزندان این سرزمین فرصت آموزش، رشد و حضور در مسیر ورزش را داشته باشند.
این مدیران هستند که برای فراهم‌کردن زمین تمرین، تهیه تجهیزات، پرداخت دستمزد مربیان، جذب بازیکنان و استمرار فعالیت مجموعه‌های خود شبانه‌روز تلاش می‌کنند. آنان در بسیاری از مواقع، بدون برخورداری از حمایت‌های مؤثر و پایدار، بار سنگین مسئولیت پرورش استعدادهای فوتبال استان را به دوش می‌کشند.
با این وصف،صدور مجوز و برگزاری دوره‌های آموزشی با دریافت هزینه، به‌تنهایی نمی‌تواند معیاری کافی برای سنجش میزان حمایت از فوتبال پایه باشد. تفاوت بزرگی میان انجام وظایف اداری و فراهم‌کردن زمینه واقعی رشد و پیشرفت وجود دارد. هیئت فوتبال، علاوه بر نظارت و صدور مجوز، باید در مسیر حمایت، تسهیل‌گری، رفع موانع و دفاع از حقوق باشگاه‌ها و مدارس فوتبال نیز نقش مؤثری ایفا کند.
تقدیر فدراسیون فوتبال، هرچند در ظاهر افتخاری برای فوتبال استان است، اما این پرسش را از میان نمی‌برد که سهم مدیران باشگاه‌ها، مدارس فوتبال، مربیان و دیگر فعالان این عرصه در این موفقیت کجاست؟ آیا شایسته نیست که تلاشگران واقعی فوتبال پایه نیز از سوی هیئت استان دیده شوند و نام و نقش آنان در کنار عملکرد خود مورد توجه قرار گیرد؟
ما با اصل تقدیر و تشویق مخالف نیستیم؛ سخن بر سر عدالت در ارزیابی، شفافیت در عملکرد و رعایت انصاف در نسبت‌دادن موفقیت‌ها است. اگر مدارس فوتبال استان بوشهر در حوزه آموزش پیشرفت کرده‌اند، باید سهم همه عوامل این پیشرفت به‌درستی مشخص شود؛ نه اینکه زحمات مجموعه‌ای از انسان‌های پرتلاش در سایه یک عنوان و یک تقدیرنامه قرار گیرد.
بیایید به‌جای اکتفا به عناوین و تقدیرنامه‌ها، عملکردها را با شاخص‌های روشن بسنجیم؛ میزان حمایت مالی و تجهیزاتی، تسهیلات ارائه‌شده، موانع برطرف‌شده و خدماتی که واقعاً به مدارس فوتبال و باشگاه‌ها رسیده است. آنگاه مشخص خواهد شد که چه کسانی بستر موفقیت را فراهم کرده یا بهره‌مند شده‌اند.
در پایان، یادمان باشد فوتبال پایه با تقدیرنامه رشد نمی‌کند؛ با حمایت واقعی، عدالت، برنامه‌ریزی و قدردانی از کسانی رشد می‌کند که بی‌هیاهو و با تحمل سختی‌ها، چراغ آن را روشن نگه داشته‌اند.
با احترام به همه مدیران باشگاه‌ها، مسئولان مدارس فوتبال، مربیان و دلسوزانی که با وجود تمام مشکلات، برای آینده فوتبال استان بوشهر تلاش می‌کنند.
فوتبال بوشهر زیر سایه بی‌نظارتی
ولید صفری، مدیرعامل انجمن پیشکسوتان ورزش استان
به نظر می‌رسد نظارت و پایش عملکرد هیأت‌های ورزشی، به‌ویژه در رشته فوتبال، از اولویت‌های اداره‌کل ورزش و جوانان استان بوشهر خارج شده است، موضوعی که تداوم اعتراض تیم‌ها، تصمیم‌های بحث‌برانگیز و نبود برنامه‌ریزی منسجم، پرسش‌های جدی درباره مسئولیت متولیان ورزش استان ایجاد کرده است.
جامعه فوتبال بوشهر مدت‌هاست با گلایه‌هایی از جمله حذف غیرمنطقی برخی تیم‌ها، اعمال مقررات سلیقه‌ای و بی‌ثباتی در تصمیم‌گیری‌ها روبه‌روست. نمونه روشن این وضعیت، برگزاری سه مرحله قرعه‌کشی برای یک رقابت و سپس ابطال پی‌درپی نتایج آن است. چگونه ممکن است مسابقاتی که باید بر اساس ضوابط مشخص و برنامه‌ریزی حرفه‌ای برگزار شوند، تا این اندازه گرفتار تصمیم‌های متناقض و بی‌ثباتی شوند؟
این مسائل بارها به مسئولان اداره‌کل ورزش و جوانان گوشزد شده، اما تاکنون پاسخ روشن و اقدام موثری که بتواند نگرانی جامعه فوتبال را برطرف کند، مشاهده نشده است. در این میان، پرسش اساسی همچنان پابرجاست، جایگاه نظارتی اداره‌کل ورزش و جوانان استان در برابر این حجم از اعتراض و نارضایتی کجاست؟
حذف تیم‌ها، تغییر تصمیم‌ها و برخوردهای متفاوت با باشگاه‌ها، در صورت نبود ضوابط شفاف و پاسخ‌گویی مسئولان، اعتماد جامعه فوتبال را تضعیف می‌کند و زمینه عقب‌ماندگی بیشتر این رشته را فراهم می‌سازد. فوتبال استان بیش از هر زمان دیگری به مدیریت حرفه‌ای، عدالت در اجرای مقررات، برنامه‌ریزی پایدار و نظارت واقعی نیاز دارد، نه تصمیم‌هایی که هر روز بر دامنه نارضایتی‌ها می‌افزایند.ورزش بوشهر ملک شخصی هیچ فرد یا هیاتی نیست و هیچ مدیری نیز فراتر از پاسخ‌گویی قرار ندارد.
اعتراض به عملکرد مدیران و مطالبه اصلاح امور، حق طبیعی جامعه ورزش است، حقی که نباید با بی‌توجهی، محدودیت یا برخوردهای سلیقه‌ای پاسخ داده شود.اکنون انتظار می‌رود مدیرکل ورزش و جوانان استان بوشهر به‌جای سکوت در برابر این وضعیت، با بررسی دقیق عملکرد هیات فوتبال، دلایل حذف تیم‌ها، ابطال قرعه‌کشی‌ها و نحوه اجرای مقررات، موضعی شفاف اتخاذ کند و نتیجه بررسی‌ها را به اطلاع جامعه ورزش برساند.
اگر اداره‌کل در انجام وظایف نظارتی خود با محدودیت جدی مواجه است، باید این موضوع را صریح و مسئولانه اعلام کند؛ و اگر اختیار و امکان اصلاح دارد، دیگر تعلل و سکوت پذیرفتنی نیست. جامعه فوتبال بوشهر پاسخ می‌خواهد، نه توجیه، عدالت می‌خواهد، نه تصمیم‌های سلیقه‌ای، و نظارت می‌خواهد، نه سکوت. ادامه این وضعیت، اعتماد ورزشکاران و باشگاه‌ها را بیش از پیش فرسوده خواهد کرد. زمان آن رسیده است که مسئولان، به‌جای نادیده گرفتن صدای معترضان، مسئولیت خود را بپذیرند و برای پایان دادن به این نابسامانی‌ها اقدام کنند….ولید صفری.
فوتبال بوشهر؛ تقدیرنامه برای کدام موفقیت؟
عبدالرسول حیدری، پیشکسوت فوتبال و ورزشی نویس
فوتبال بوشهر سال‌هاست با مشکلات مدیریتی، تصمیم‌های سلیقه‌ای، ضعف برنامه‌ریزی و نبود نظارت مؤثر دست‌وپنجه نرم می‌کند. حذف برخی تیم‌ها، تغییر مکرر تصمیم‌ها، سه مرحله قرعه‌کشی برای برای برگزاری مسابقات و ابطال پی‌درپی انها در شرایط سخت اقتصادی و هزینه های سنگین برای تیم ها، تنها نمونه‌هایی از نابسامانی‌هایی است که اعتماد باشگاه‌ها و جامعه فوتبال را خدشه‌دار کرده است.
در چنین شرایطی، انتشار خبر تقدیر فدراسیون فوتبال از هیأت فوتبال استان بوشهر، پرسش‌های جدی و قابل تأملی ایجاد می‌کند.
نخستین پرسش از آقای مومنی در فدراسیون فوتبال است: این تقدیرنامه بر اساس کدام ارزیابی کارشناسی و با استناد به چه موفقیت‌ها و دستاوردهایی صادر شده است؟ آیا ایشان از نزدیک وضعیت فوتبال بوشهر، عملکرد مدارس فوتبال، شرایط باشگاه‌ها، نتایج تیم‌های پایه و مشکلات واقعی این رشته را بررسی کرده‌اند؟
پرسش مهم‌تر از اداره‌کل ورزش و جوانان استان بوشهر است. آیا این مجموعه از موفقیت‌های مورد اشاره اطلاع دارد؟ اگر اطلاع دارد، چرا تاکنون درباره عملکرد فوتبال استان و این دستاوردها گزارش روشنی ارائه نکرده است؟ و اگر بی‌اطلاع است، چگونه ممکن است متولی ورزش استان از وضعیت و عملکرد یکی از مهم‌ترین رشته‌های ورزشی خود آگاهی کافی نداشته باشد؟
واقعیت این است که فوتبال بوشهر در مرکز استان روزهای خوبی را سپری نمی‌کند. در مدارس فوتبال نیز از نظر پرورش استعدادها، کسب عناوین قهرمانی و موفقیت در سطوح بالاتر، دستاوردی متناسب با پیشینه و ظرفیت این شهر مشاهده نمی‌شود. درحالی‌که در برخی شهرستان‌های استان شاهد حرکت‌ها و پیشرفت‌هایی هستیم، مرکز استان که باید محور توسعه فوتبال باشد، با عقب‌گرد و مشکلات جدی روبه‌روست.
بوشهر با آن پیشینه درخشان، استعدادهای فراوان و سرمایه ارزشمند انسانی، شایسته چنین وضعیتی نیست. فوتبال را نمی‌توان با چند مراسم، تقدیرنامه و گزارش تبلیغاتی ارزیابی کرد. معیار پیشرفت، عملکرد واقعی، نتایج قابل سنجش، پرورش بازیکنان مستعد، موفقیت تیم‌های پایه و رضایت باشگاه‌هاست.
از این‌رو، اداره‌کل ورزش و جوانان استان بوشهر و فدراسیون فوتبال ایران باید در برابر این وضعیت پاسخ‌گو باشند. چرا تاکنون در برابر اعتراض‌ها و انتقادهای جامعه فوتبال سکوت کرده‌اند؟ جایگاه نظارتی اداره‌کل کجاست؟ فدراسیون بر اساس چه معیارهایی عملکرد هیأت فوتبال استان را ارزیابی و شایسته تقدیر دانسته است؟
انتظار می‌رود گزارش مستند عملکرد هیأت فوتبال، معیارهای صدور تقدیرنامه، نتایج مدارس فوتبال، وضعیت تیم‌های پایه و نحوه رسیدگی به اعتراض باشگاه‌ها به‌صورت شفاف منتشر شود.
فوتبال بوشهر به تقدیرنامه نیاز ندارد؛ به نجات، احیا، مدیریت متخصص، برنامه‌ریزی و نظارت واقعی نیاز دارد.
جامعه فوتبال حق دارد بداند چه کسانی پاسخ‌گوی این عقب‌گرد هستند. ورزش بوشهر ملک شخصی هیچ فرد یا هیأتی نیست و هیچ مدیری نیز فراتر از پاسخ‌گویی قرار ندارد.
سکوت اداره‌کل، بی‌تفاوتی فدراسیون و تصمیم‌های غیرشفاف، مشکلی را حل نمی‌کند. فوتبال بوشهر پاسخ می‌خواهد، نه تعارف؛ عملکرد می‌خواهد، نه تبلیغات؛ و نظارت می‌خواهد، نه تقدیرنامه‌های بی‌پشتوانه.
اگر موفقیتی وجود دارد، آن را با سند و آمار به مردم نشان دهید؛ و اگر فوتبال بوشهر در مسیر عقب‌گرد است، شجاعت پذیرش مسئولیت و اصلاح آن را داشته باشید….
دیدگاه ها