بیا دلبر که سیمایت مرا کشت

بلندی قد رعنایت مرا کشت

به من گفتی که می آیی ولیکن

همین امروز وفردایت مرا کشت

دو ابرویت کمان و تیر آرش

کنار چشم شهلایت مرا کشت

دو گیسویی که تو بردوش داری

چو زنجیر چیلیپایت مرا کشت

عزیز دل همین که مادرت گفت

بگردم دور بالایت مرا کشت

شنیدم دختر همسایه می گفت

به روی چشم من پایت مرا گشت

کنار مادرت بنشسته بودی

صدای سوز لالایت مرا کشت

تمام درد ها کردم تحمل

فقط ترس از کرونایت مرا کشت

دلا حسرت کشی بسیار بسیار

بسوزی تا به کی درحسرت یار

نمی بیند چرا یا رب نگارش

دل حسرت کشِ محزونِ آوار

بسی بر من جفا کردی جفاکار

زدی نشتر به جسم وجان آوار

نرنجم گر زنی روزی دوصدبار

وفا را پیشه کن هستم وفادار

لبت کفر گوید دوچشمت دعا

دوچشمت پرازمهرو دردل جفا

به تیغ دو ابرو مرا کشته ای

نظر بر قتیلت کن ای بی وفا

اکبر قاسمی کللی