متن ادبی/ هشتمین آفتاب مرا بخوان غریب آشنا مرا بخوان مرا بخوان به خاک آستان خود مرا بخوان بسوی بوسه ای به پا مرا بخوان به اشک دیده ام قسم تورا به خواب دیدنم تو خوانده ای تورا به یاد خواندنم تو خوانده ای مرا بخوان غریب عشق مرا بخوان مرا بخوان به این دل شکسته گویمت تورا همی زیاد کردنم تو خوانده ای امام رضا ی من… رضای من تویی رضای من… گاهی کسی دل شکسته ای دارد از تنهایی و بی کسی… دیگری از سر نداری و آن یکی داری و بیماری… و کسی که تنها شوق دیدن تو دلش را سراسیمه کرده در بی قراری… آه ای خورشید صبح مهربانی… تو قرار دلهایی… هرچه بخواهی از برای ما ما می یابیم از لطف کرم شما… و باز هم… و نمی دانم این چه حکمتی است که بازهم که میخواهم با تو بگویم حرف های دل را، سکوت لبانم را میدوزد… چه بگویم جز سلام… سلام به آغاز تو برای هستی… سلام به تولد مقدس تو برای بشریت… سلام به آمدنت برما… بسم اللّه الرّحمن الرّحیم اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى الْإِمَامِ التَّقِیِّ النَّقِیِ‏ بارالها درود و رحمت فرست بر على بن موسى الرضا پسندیده پیشواى پارسا و منزه وَ حُجَّتِکَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّیقِ الشَّهِیدِ و حجت تو بر هر که روى زمین است و هر که زیر خاک بسیار راستگو و شهید صَلاَهً کَثِیرَهً تَامَّهً زَاکِیَهً مُتَوَاصِلَهً مُتَوَاتِرَهً مُتَرَادِفَهً کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ‏ درود و رحمتى فراوان و کامل و با برکت و متصل و پیوست و پیاپى و دنبال هم همچون بهترین رحمتى که بر یکى از اولیائت فرستادى