دوریت تلخ است تلخ و شیرین های دنیا هر چه باشد بگذرد! دوریت تلخ است این هم نیز باید بگذرد! کوچه ی معشوق و زخم قلب عاشق دیدنیست در خم این کوچه گر صد بار افتد بگذرد بی تو این دهلیز تنگ و ساکت و کورم چه سود ! عمر ما در مردن و ماندن مردد بگذرد ! دست ما کوتاه و برنخل خیالم چشم توست هر چه از اقبال کوتاه من آمد بگذرد! بی خیال دوستی ها ،دوستانت گفته اند هر چه دنیا در سرش بعد از تو دارد بگذرد! این خدا و آسمان و ساحل نیلی گواست تا فراموشت کنم یک عمر باید بگذرد ! .     ابر باشی شده آیا ، بشوی ابر و به باران نرسی ؟! خیس از اشک بمانی و به جریان نرسی ؟! موج باشی که پراز بغض روی تا ساحل سر به هر صخره بکوبی و به طوفان نرسی! با سکوتی که پر از دوری و عـشـقـست و عذاب سوز از سینه بر آری و به طغیان نرسی! غـصه کهنه شرابی شده صد ساله به دل زخم در زخم بنوشی و به درمان نرسی ! عشق بوی سر زلفیست رهاتر در باد مصر را هر چه بگردی و به کنعان نرسی! شده چون شمع که در حسرت دیدار شبی آنقدر سوخته باشی و به پایان نرسی!   فریبا جلالیان