“الهه ناز” آدم نمی شود دل همچون کبوترم / یک بار می نشینم و صد بار می پرم / عادت نکرده ام که بیافتم به پای تو / افسوس این غرور چه آورد بر سرم / رفتی ؟ برو …اگر که بگیرم سراغ تو / آه ای خدای عشق و جنون  از تو کمترم/ در کوچه های خاطره با هم قدم زدیم / مهتاب و عشق بود و تو بودی برابرم/ زیباییت بجای خدا در دلم نشست / سوگند می خورم به خدا گرچه کافرم / آه ای الهه ای که بنان از تو می سرود / ناز تو را بجان تو دیگر نمی خرم / دنیا بدون تو که به آخر نمی رسد / من بی تو ای گذشته زمن رو به آخرم / شبها برای آنکه نیایی به خواب من / بیدار و باز مانده دو چشمان بر درم/ من مرده ام بدون تو ای آشنا ولی / باور نکرده است دل سخت باورم /     ” صدایم کن ” بیا ای خسته تر از من صدایم کن صدایم کن/ وبا زخم شقایق ها بیا و آشنایم کن / پرستو ها همه دیشب لب پرواز بوسیدند / من آن مرغ گرفتارم بیا امشب رهایم کن / به دست موج بسپارم که با دریا درآویزم / و بر یک کشتی خنجر تو امشب ناخدایم کن / اگر رفتم بیاد من سکوت خسته را بشکن / و در آن روز بارانی ” که میدانی ” صدایم کن / به دیدار تو پنهانی شبی با گریه می آیم / نمیدانم خودت فکری برای رد پایم کن / چه تنها گریه می کردی به حال کوچه ها آن شب / من آن قربانی پیرم فدای کوچه هایم کن / ” کاووس کمالی نژاد ” ☀ انجمن شعر و ادب دشتگان ☀