تو که مثل عکس مهتابی تو آیینه ی چشمام همه ی وجود من داد میزنه من ترو میخوام تو بمون که بی تو شادی میره از تموم دنیا تو امید و شادی من ٬ تو منی٬ تموم دنیام میشنوی حرفای ناگفته وگفته ی منو با مهربونی واسه تو پر میزنه روی لبم تموم حرفام من درختی که تو پاییز میمیرم٬ خشکیده میشم توبهاری ٬ دوباره بیا که تا سبز بشه برگام لب من کویر خشکه ٬ لب تو لبریز بوسه ببار اون بارون بوسه ها رو باز٬ خشکیده لبهام   « مهرداد عارف» وقتی من دلم برات تنگ میشه اسمون یخ میزنه ٬ سنگ میشه واسه دیدن تو این فاصله ها هر یه مترش دوسه فرسنگ میشه واسه فرق تو وماه اسمون بین خورشید و زمین جنگ میشه ساعتا دق میکنن ٬ راه نمیرن انگاری عقربه هاش لنگ میشه باز دلم بونه ی بیجا میگیره می دونم ٬ داره برات تنگ میشه « م. ع»   تو ٬ باغ سبز ارزوها٬ باغ رویایی سرتا بپا یک شاخه گل وقت شکوفایی یک اسمان پرستاره ٬ یک بغل خورشید یک باغ گل ٬ یک ناکجا آباد زیبایی دریایی و در موج موجت ماه میرقصد من ماهیم٬ دلتنگ ان چشمان دریایی با انکه در من زیستی٬ چشمم ترا گم کرد با انکه با من نیستی ٬ انگار اینجایی بادبهاری ٬ می وزی ٬ سرگشته ام کردی دیگر نخواه از من شکیبایی٬ شکیبایی   مهرداد عارف چراغ لاله٬ گل یاس وبوی یاسمنی تو عطر صبح بهاری ٬ تو جلوه ی چمنی چکیده در نگهت خنده های صد خورشید چو روح شاد جوانی کمال خواستنی چه مهر داده خدایت بمن که میبینم نشان توست به جانم ٬ تویی که جان وتنی چو بوی عود نوازشگری و افسون ساز سرود رود زمان نواختنی بدون تو٬ من ادم نمیشدم هرگز تو عطر وبوی بهشتی٬ حوای خوب منی « مهرداد عارف» سبک شعر: غزل ☀ انجمن شعر و ادب دشتگان ☀