ماه رجب شد و من دل کنده امدم سوی خدای خود بسی شرمنده امدم با اینچنین دل و سیاه پرونده امدم با کوله بار گناهی سرافکنده امدم الوده ام و فراری ام و دیوانه امدم بیمارم وگدایم و ویرانه امدم یارب گشای دربه روی منه خسته دل امدکنون این بنده سوی توبا درد دل اینک اگرمرا بپذیری چه میشود دست مرافقیر بگیری چه میشود درسینه درد دارم و چون راز مانده است دام گنه زپیش حقیر باز مانده است یارب بگیر دست منه بنده ی حقیر چون ساعت کمی به پرواز مانده است دنبال نفس بودن ورسوا شدن چه سود تحقیرشدن درمحضر تو کم نبود یارب دگرتوان شکستنم که نیست گرتومرانپذیری تحملم که نیست یک بارتو بخرمرا جای دیگران تاسرکشم ازمستی شراب شوکران گویند همیشه اهل کرم جود میکنند گویند همیشه بدون ضرر سود میکنند فرمان تو اطاعتم اما جلا بده یک جرعه معرفت اما به ما بده برچشمهای پر زگنهم بُکا؛بده اندک نگاه به بنده ات کن بها بده گفتی بخوان مراکه اجابت کنم تورا اینک که امده ام بر درت صفا بده نوبت به تو رسیده است مرا صدابزن پایین نامه ام سفرکربلا بزن اینک یکیست که اشک مرا میخرد،حسین این سوز و اه وزمزمه را میخرد، حسین این اشک دانه دانه جدای را میخرد ،حسین گویند رب که کریم بُوَد کم برای چه تاهست خانه ی تو غم برای چه یارب بگوی و، غم ازدل زدای رفیق این یار بنده نوازست وما چون گدای ،رفیق یک یاحسین بگوی دل ازحال میبرد یادش مرا به روضه ی گودال میبرد یادش مرا به روضه ی گودال میبرد. راضیه فرامرزی التماس دعا.