بِیو

 الا دل خوشی اِی زِمونَل بِیو

 برایِ نِشاطِ جِوونَل بیو

 اگر رَفته یادِت یِهَو مانِله

پیِ عشقِ ابرو کِمونَل بیو

 چُرَم می کُنه نیگوِتِ لعنتی

 بِسِه پا بِکَش سِی خُمونَل بیو

کجا رَفتیه شادمانی ،چِته

تو، سِی مَحضِ اِی مِهرِبونَل بِیو

 نِکُه قَهر پُی مَردُمِ کِشوِرَم

 بِسه رِی لِجِ شَو سُهونَل بیو

 گیرونی مُونه کِرده محتاجِ خُش

 برایِ لِجِ اِی دُکونَل بیو

 غم و ناله رِختِه مِیونِ دِلَل

 نُشُسّه پلیدی به جونَل بیو

غِمِ خشکسالی تِوَر میزِنه

 به شاخ و بُنِ سَوز دونَل بیو

 زِده ناله چَمبَر دِلُم کِرده پُف

 لِشِه مُرخ رِه آسِمونَل بیو

همه پیش میرَن وِ ما رَی عقب

تِرَقی هِسِه سِی خُشونَل بیو

 الا شادمانی کجا جیکِسی

چرا رَفتیه خاکِسونَل بیو ؟

نِه سِی مَحضِ کافی اگر می تِری

 برایِ دِلِ بی زِبونَل بیو

کافی رودفاریابی

 پاییز

 دل آویزم دل آویزم دل آویز

 مرا هم گوشه ی شالت بیاویز

 فراقت کرده بارانی نگاهم

و سّد دیدگانم گشته لبریز

بزن تیر جفا بر سینه ی غم

بیا کاین دل شده تاراج پاییز

 ز پیشاور نگاهی پیش آور

 ز جان ما بیا یکباره تب ریز

 اگر هستی سر میثاق و عهدت

از آغوش من سرگشته مگریز

بیا بی روی تو صحرای کافی

 سراسر سوخته در آتش تیز