خفته ی شب 

ای خفته به شب های بلند خواب ندارم
در هجر تو ای ناب ترین، تاب ندارم

هر لحظه نمازی و رکوعی و سجودی
با یاد دو چشمان تو محراب ندارم

زلفان بلندت بزند طعنه به شبها
من غرق به زلفان تو، میراب ندارم

چشمان تو چون گنج نهان است و لیکن
در کوی تو مسکینم و زریاب ندارم

ای ماه، حریم تو دو چشمان قشنگت
من تشنه ی دیدارم و سیراب ندارم

با هر نگهت، جان رود و باز بیاید
در پیش دو چشمان تو، مضراب ندارم

هر چند "غریب" هستم و گمنام جهانم
از دوری تو غصه ی نایاب ندارم