نقش نگار

نقش نابی دارم از روی نگار
اشک ریزم هر دمی با روزگار

از فراقش سوخته جان و دلم
می کشم فریاد در هجران یار

دست من کوتاه بود از کوی او
و ز غم سودای او من بی قرار

در حریم دیده اش مست و خراب
تیر مژگان، چین زلفان، ای هوار

شهد و شیرین است با او زندگی
روزگارم پیش او چون لاله زار

چون رود دیگر زمستان می شود
غصه ها هجمه کنند با صد سوار

من “غریبم” همچو نی رنجور او
روحم از عشقش بود در احتضار