صبح شد یارب چه واوی چی مه کو
تیر وخون و تش وچاله ی دی مه کو
گله رو کِ سگ خووه چیپون وودو
های کمک چوب و چماق و نی مه کو
اُرسیه دزد برده دی شو بی خیال
پام سیلاخاوی بگو دمپی مه کو
جاروه بردی حلالت بو بگو
خاک برداره چه کردی تی مه کو
نون خشک سهمیه ی ناشتی مه کو
وامصیبت سیر نویمو روزگار
لیلی صحرا نشین وخیمه کو؟

قدت سرو دوچشمت چشمه ی نور
رخت ماه رنگ مویت شام دیجور
چنان ناز و فریبا آفریدت
خدا کز خلقتش شرمنده شدحور

شبی که در دلم شور تو باشد
وصال روی چون حور تو باشد
غم ار دل میرود گرهمچوچشمم
منورخانه از نور تو باشد

سحر شد تا کنم یاد جُوُنی
کنم یاد ازقدیم و یار جونی
بشینم سی دل تنگم بنالم
بخونم با نوای دشتسونی
اکبرقاسمی کللی