استاد شجریان

ناگهانی خسرو آواز رفت

شور و شادی از صدای ساز رفت

گوهر تکدانه ی ناب هنر

در میان جمع با پرواز رفت

در عزایش ملتی لبریز غم

ناله ها در ماتمش ز آغاز رفت

ما اسیر درد و اندوه و الم

او ولی باعزت و اعزاز رفت

کافیا هر گز نمیرد آدمی

هر که در دلها نشست و باز رفت

خسرو آواز ایران رفت پیش پیر توس

تا زند خاک خراسان را به روی مهر بوس

هم نوا و همدم ملت میان حادثه

رفت از پیش خلایق ای دریغ و ای فسوس

کافی رودفاریابی