سلام از من به آنانکه نوشتند زجا از جان خود با دل گذشتند همانانی که اهل عرش بودند برای امتحان ،بر فرش بودند همانانی که شد جنت سراشان چه فردوسی شد از جنت براشان شهیدانی که با دل جان سپردند سر افراز از عمل این راه بُردند شهید و شهد شیرین شهادت شهید و عشق دیرین سعادت حدیث عشق را زیبا بگفتند همانانی که در آتش بخفتند همان آتش نشانان دلیری که پیروزند درمیدان چو شیری همانانی که درس بندگی را موفق پاس کردند زندگی را همان اتش به جانهایی که رفتند حدیث عشق را یکباره گفتند شهید ،اتش،خرامان سوخت از دل به دنیا ماند داغش ،ماند بر دل شهید، اتش گلستان شد برایش چو فردوسی به عقبی شد سرایش خوشابحالت ای شهید که سعادتِ شهادت از آنت شد،و چه زیبا بر بال فرشتگان به پرواز درامدی،خوشا به سعادتت،شهادتت مبارکت. شاعر : فرامرزی