درد را از هر طرف خواندم همان درد است و بس
بی تو حتی روزهای ماه تیر سرد است و بس

بی وفا رفتی هنوز هم چشم دل دنبال توست
دل اگر طاقت بیارد غیبتت مرد است و بس

روزها در خلوتم من یاده دوران میکنم
یاد دورانی که حالا رنگ آن زرد است و بس

آن همه مهر و محبت در دلت جایی نداشت
کاش میگفتی سرانجام دلم طرد است و بس

از میان آن همه عشق و هیاهوی قشنگ
حاصلش تنها همین مینای شبگرد است و بس