لب لعل تو جانا انگبین است

دوچشمت با رخ ماهت قرین است

به پیشانی کمان داران ابروت

به ماه در شام یلدا همنشین است

با بوی طراوت و بهار آمده ای

از ساحل عشق وکوی یارآمده ای

داری چه پیام نسیمِ آدینه بگو

در کوی دلم بهر چه کار آمده ای

شبی که با تو بودم یاد از ان شب

شبی با یاد تو بیداد ازآن شب

به امیدی که باز آید شب وصل

دل ویران شود آباد از آن شب

غروب دشتسون و جیب خالی

به یاد ایرج و شعر کمالی

چو مجنون در خیال وصل لیلی

چقه خاشه دمی سی دل بنالی

لبت کفر گوید دوچشمت دعا

دوچشمت پرازمهرو دردل جفا

به تیغ دو ابرو مرا کشته ای

نظر بر قتیلت کن ای بی وفا

بسی بر من جفا کردی جفاکار

زدی نشتر به جسم وجان آوار

نرنجم گر زنی روزی دوصدبار

وفا راپیشه کن هستم وفادار

دلا حسرت کشی بسیار بسیار

بسوزی تا به کی درحسرت یار

نمی بیند چرا یا رب نگارش

دل حسرت کشِ محزونِ آوار

اکبر قاسمی کللی