یکی از مولفه های مبتلا به محیط زیست کشور مواد زائد تولیدی است. اجتماعات انسانی از دیرباز پس از مورداستفاده قرار دادن منابع مختلف طبیعی موجود بر روی کره زمین، بخش های غیرقابل استفاده آن را دفع می نمودند. این موضوع مشکل خاصی را ایجاد نمی کرد زیرا تعداد و توزیع انسانهای موجود روی کره زمین به نسبت مساحت آن خیلی اندک بود. اما امروزه به دلیل افزایش تعداد، توزیع و تراکم جمعیت و بدنبال آن تحولات پیش آمده در میزان و کیفیت مواد مصرفی، معضل تولید و دفع پسماندها به نحو آشکاری گریبان گیر جوامع بشری به ویژه در شهرها گردیده است. پسماندها با توجه به کمیت و کیفیت یکی از اثرگذارترین مواد مخرب محیط زیست تلقی می شوند. تا پیش از تصویب قانون مدیریت پسماندها، قانون مشخصی در مورد پسماندها وجود نداشت و برای رفع مشکل از سایر قوانین استفاده می شد. با تصویب قانون مدیریت پسماندها در سال ۸۸ تا حدودی این خلا قانونی رفع گردید. در صورت داشتن برنامه و حقوقی قانونمند میتوان از آنها به عنوان یک فرصت طلایی استفاده کرد. آنچه موجب مشارکت فعال آحاد ملت در رفع معضلات محیط زیست و تغییر رفتارها و عادات غیرزیست محیطی می شود، تنها ارتقای سطح فرهنگ و ایجاد حقوقی قانونمند می باشد. حل مشکلات پسماند مسئله چندبعدی و پیچیده ای را مطرح می کند که نیاز به همکاری و همیاری و تجمیع همه امکانات جامعه (دولت، موسسات خصوصی و عمومی) و به ویژه شهروندان دارد. در این مقاله به بررسی انواع پسماند و قواعد حقوقی آنها پرداخته خواهد شد.