دشتستون 

دِلُم عینِ شما دالُنجه ی تَشبادِ دشتستون

وِ حق مِیخام خدا عزت بده بنیادِ دشتستون 
چه وَیمو اَی که بینُم روزگاری شادی مردم
وِ از اِینجو بِره تا آسِمون فریادِ دشتستون 

نمادِ افتخارِ دشتِسونه دارِ کبکابِش 
وِ بُزپَر تا کِنارِ اَو.طِویل ابعادِ دشتستون 

غرور و افتخارِ کُلّ تاریخِش پِسِ دورون 
سِرِ مردونگی تا آسِمون می سایِنه افرادِ دشتستون

جنون 

افتاده تر از لاله های واژگونم 
نام و نشانت در رگ و رخسار و خونم 
شاید اگر دست مرا عشقت نگیرد 
پای وصالت می کشاند در جنونم 

دل گت

دِلِت گُتّه قِدِ کُه گیسِکونه 
لووت تَش بادِ سُرخِ دشتِسونه 
بیو داغُم کُه طَوری با تِشِ خُت 
که از هِجرون نمونِه یک نِشونه 

غم عشق
جِوونیمِه غِمِ عِشقِت کِ غارَت
نِکِه آه و فغونُم هیچ چارَت 
اگر مِیخَی که از داغِت بمیرُم 
به تیغِ بُرمِلِت بنما اشارَت