صبح آمد و آفتاب در خانه ی ما

روشن زرخش فضای کاشانه ی ما

افسوس نیامد و نیاید شاید

آن شمع و چراغ دل دیوانه ی ما

غروب آمد ولی بابا نیامد
 
عزیز و نازنین ما نیامد

نیامد مرهم زخم دل ریش

انیس  این دل تنها نیامد

غروب آمد نیامد بوی مادر

نیامد ماهتاب روی مادر

نیامد در زمستان دل من 

صدای خنده ی دلجوی مادر

شب ودل می زند در سینه فریاد

کند از دلبر و از دلبری یاد

بسوزد زِهجر لیلی همچو مجنون

بمیرد بهر شیرین همچو فرهاد

نه دلبر می کند یاد از من  زار

نه گل گیرد نشان از خنجر خار

نه پروانه بسوزد چون دل شمع

نه یار آرد گذر بر قبر آوار

قسم بر آل عمران وبه اعراف

دخان وجائیه زخرف واحقاف

که هرجا می روی آیم بسویت

چوسیمرغ گرروی درقلهء قاف