قلب من با قلب آدم های عاقل جور نیست قلب من از عشق فرمان گیرد ناجور نیست هرچه می گویند از مکر و ریا دارد نشان من صداقت می کنم اینجا چرا مهجور نیست هر خطایی کرده اند گویند درایت کرده ایم عاشقم، کاری کنم گویند چرا محذور نیست می زنند لاف بزرگی و خطا هر دم کنند کاهلی ها کرده اند و این خطا منفور نیست من سخن گویم بخندند و بگویند عاشق است عاقلند آری ولیکن قبلشان منصور نیست کار عاشق از بزرگی آید و روی ادب عاقلان جولان دهند و راه کج محصور نیست ای دریغ از عقل ویران گر که دارند در نهان عقل هم گر کار شیطان را کند منظور نیست من “غریب” عاشقم، فریادها دارم ز عشق درد عاشق گر نسوزاند که او مکسور نیست *** برگرفته از کتاب حریم ماه