قطعه ی خوزستان

بلا هَر چِی بیا در خاکِ ایران
همه رِی فرقِ خوزستان می ریزه

اگر بارون بیا هَف روز و هَف شَو
تِمومش  میزِنه اهواز و ایذه

ظهور جنگ و بدوختی و نکبت
شروعِش بینِ اِی خاکِ عزیزه
وِ بدتر هر کجا که ریز گَردِ ه
یکی اِنگا که عمدن توش می ویزه

یه ذره رَی هِلِه ما نیسه بارون
فلک او نقطه خیلی تند و تیزه

تِمومِ خاکِ خوزستان دواره
سراسر زیرِ اَو عینِ ونیزه

خزون افتیده در بینِ بهارون
دِلُم سِی شادِمونی کِرده بیزه

نگو ای کافی رودفاریابی
که از ملت سعادت میگریزه

امرالله کافی رودفاریابی